Śp. prof. zw. dr hab. inż. Roman CIESIELSKI, dr h.c. PK

CZŁONEK HONOROWY PZITB

wybitny naukowiec, nauczyciel akademicki,  inżynier,
polityk, społecznik, sportowiec

Prof. Roman Ciesielski urodził się 04 listopada 1924 roku. Po ukończeniu studiów na Politechnice Krakowskiej, dyplom inżyniera uzyskał w 1949 r., pracuje od 1948 roku na uczelni. Doktorat obronił z zakresu dynamiki ustrojów prętowych w 1958 r., habilitację z podstaw naukowych diagnostyki dynamicznej budynków w 1961 r. W 1974 roku uzyskuje tytuł profesora zwyczajnego. Pełnił funkcje kierownika Katedry, dyrektora Instytutu Mechaniki Budowli, prodziekana, prorektora i rektora Politechniki Krakowskiej w latach 1980-81.  Był przewodniczącym Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego w latach 1982-85. Był członkiem PAN, pełnił funkcję przewodniczącego Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej w latach 1972-90. Od 1986 roku jest członkiem Prezydium PAN, działał również w Polskiej Akademii Umiejętności.

Kol. prof. Roman Ciesielski był autorem albo współautorem wielu podręczników akademickich, książek z zakresu budownictwa i prawie 600 publikacji naukowo-technicznych, w tym prawie 200 w językach obcych, dot. badań diagnostyki szczególnie dynamicznej konstrukcji inżynierskich (mosty, metro, budownictwo sakralne.

Obszarem Jego zainteresowań pozostała do końca życia dynamika budowli, a w szczególności wpływy sejsmiczne i parasejsmiczne na budowle.

Przez wiele lat był głównych projektantem w Krakowskim Biurze Projektów Budownictwa Przemysłowego. Jest autorem i współautorem około sześćdziesięciu projektów kominów żelbetowych i stalowych, dwunastu projektów hal, trzydziestu projektów fundamentów pod maszyny i dziesięciu linii kolejowych.

Jest autorem wielu norm budowlanych i współautorem norm ISO dot. kominów, konstrukcji wsporczych kolei linowych, wpływów parasejsmicznych na budowle i ludzi, fundamentów maszyn.

Profesor był konsultantem jak również brał udział w projektach budowli przemysłowych na eksport (Indie, Grecja, Turcja, Indonezja, Czechosłowacja, Jugosławia, Pakistan, Egipt, NRD). Był autorem wielu ekspertyz budowli narażonych na wstrząsy sejsmiczne oraz inne obciążenia dynamiczne, w tym również krakowskich budowli zabytkowych (narażonych na wstrząsy komunikacyjne).

Był członkiem wielu międzynarodowych organizacji naukowo-technicznych, czynnie współpracował z: International Standard Organization (Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna), International Assotiation of Shell and Spatial Structures (Międzynarodowa Organizacja Budowy i Konstrukcji Przestrzennych), CICIND (Międzynarodowa Organizacja Kominowych   Budowli Przemysłowych),  IABSE (Europejska  Organizacja Mostów i Konstrukcji Inżynierskich), EAEE (Europejska Organizacja Inżynierii Sejsmicznej),   RILEM (Międzynarodowa Organizacja Laboratoriów i Badań Materiałów), ICE (Brytyjska Organizacja Inżynierii Lądowej).

Kolega Roman Ciesielski był członkiem naszego Związku od 1952 roku. Wielokrotnie był przewodniczącym Komisji Krakowskiego Oddziału PZITB, członkiem Rady Głównej NOT, członkiem Prezydium Zarządu NOT. Ośmiokrotnie przewodniczył Krajowym Zjazdom PZITB. Od lat współpracował przy organizacji Konferencji Krynickich, ostatnio był przewodniczącym Komitetu Naukowego Konferencji „Problemy Podziemnej Komunikacji Miejskiej w Krakowie”, która odbyła się w listopadzie 2002 r. w Krakowie. Od wielu lat – rokrocznie, aktywnie uczestniczył jako Członek Komitetu Honorowego i Naukowego w konferencjach naukowo-technicznych nt. „Metod komputerowych w projektowaniu i analizie konstrukcji hydrotechnicznych” w Korbielowie. Profesor był powołany również na przewodniczącego Komitetu Naukowego Konferencji Inżynieryjne Problemy Odnowy Staromiejskich Zespołów Zabytkowych „REW-INŻ. KRAKÓW’2004”, która ma odbyć się w listopadzie 2004 r.

Od 1980 roku Kolega Profesor był członkiem NSZZ „Solidarność”, w której działał  w doraźnych Komisjach. Utrzymał spójność społeczności akademickiej w Politechnice Krakowskiej po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce w 1981 roku.

Z listy wyborczej Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” został wybrany do Senatu RP I kadencji w latach 1989-91, należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego działał w Komisji Gospodarki Narodowej oraz Komisji Kultury (w latach 1989-91) oraz w senackich doraźnych zespołach roboczych.

Członek drużyny reprezentacji Polski w koszykówce oraz reprezentacji Krakowa - Klubu „Cracovia”, w koszykówce i piłce ręcznej w latach 1948-52.

Był lubiany i bardzo wysoko oceniany wśród studentów.

Za swoją  bogatą działalność naukową i społeczną został odznaczony m.inn. Złotą  i Srebrną Honorową Odznaką PZITB i NOT, Krzyżem Wielkim OOP, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą OOP,  Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Armii Krajowej, Medalem PAN im. M. Kopernika, Odznaką Honorową i Złotą Odznaką oraz Medalem Zasłużony dla Politechniki Krakowskiej i innymi odznaczeniami.

Obdarzony został przez Krajowy Zjazd Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa najwyższą godnością, został Członkiem Honorowym  naszego Związku.

W dniu 21 czerwca 2004 r. liczne grono przedstawicieli władz, przyjaciół, kolegów, współpracowników, studentów, po mszy św. odprawionej przez JE ks. kardynała Franciszka Macharskiego i odczytaniu listu od Ojca Świętego - pożegnało Profesora, na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Przewodniczący i Członkowie
Zarządu Krakowskiego Oddziału PZITB

Prawdziwy  mistrz  i przewodnik

 „Odchodzi na wieczną wartę pokolenie, które dorosłe życie rozpoczęło pod koniec okupacji.  Są w tym pokoleniu osoby, których sylwetki powinno się utrwalać w pamięci potomnych. Bez wątpienia zalicza się do nich profesor Roman Ciesielski”. 

Krakowianin

„Roman Ciesielski był nierozerwalnie związany z Krakowem. Tutaj urodził się 4 listopada 1924 r. Tutaj był uczniem Gimnazjum im. Nowodworskiego, tu także w czasie okupacji  ukończył Szkołę Budowlaną. Potem ...”

 „... działał w konspiracji jako st. strzelec Antoni Węgorz (taki był pseudonim konspiracyjny młodego Romana) brał udział  w akcjach zbrojnych zgrupowania partyzanckiego Armii Krajowej „Żelbet”.  Za walkę zbrojną i swoją postawę  został w 1944 r. odznaczony Krzyżem Walecznych, potem Medalem Zwycięstwa i Wolności, Krzyżem Partyzanckim i Odznaką Grunwaldzką.  Cudem było Mu darowane życie (kula przeszła o centymetr od serca)”.

Rektor

 „Z licznych funkcji kierowniczych, jakie przyszło Mu wypełniać, wspomnieć tu trzeba przede wszystkim funkcję rektora.  W pamiętnym roku 1981 reprezentanci wszystkich grup pracowniczych, czyli tzw. elektorzy, wybrali Go rektorem Politechniki Krakowskiej. W kilkanaście miesięcy później, po wprowadzeniu stanu wojennego ówczesna władza odwołała Go za „ideologicznie zły przykład, jaki daje młodzieży”.  Nikt z podejmujących taką decyzję nie miał odwagi powiedzieć o tym członkom senatu akademickiego...”.

Członek Honorowy

 Był niestrudzonym organizatorem życia naukowego w Polsce. Przez 10 lat kierował Komitetem Nauki Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa. Przez 18 lat przewodniczył Komitetowi Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN, a potem został Honorowym Przewodniczącym tego Komitetu. Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa nadał Mu swe najwyższe wyróżnienie: godność Członka Honorowego. Macierzysta uczelnia nadała zaś godność Doktora Honoris Causa.

Senator

 „W pamiętnych wyborach, w czerwcu 1989 r. Profesor został wybrany senatorem Ziemi Krakowskiej. Był chyba jedynym w kraju, który nie legitymował się swego  rodzaju „przepustką” do parlamentu w postaci zdjęcia z L.Wałęsą. „Nie pojechałem do Gdańska. Termin tego spotkania mi nie pasował. Zacząłem się też namyślać, czy w moim przypadku takie afiszowanie się przedwyborcze jest właściwe” – powiedział...”

Autorytet

 „...młodych pracowników nauki kształcił  bowiem nie tylko w zakresie wiedzy technicznej. Dawał im również przykład swoją postawą obywatela i patrioty. Dzielił się ze współpracownikami bogactwem swego człowieczeństwa. Dla wielu był On i nadal pozostanie w ich pamięci jako prawdziwy Mistrz i Przewodnik”.

Częściowy przedruk ze „Źródła”
Nr 28 z 11 lipca 2004